Dach przekrywa budynek, zabezpieczając go od wpływów atmosferycznych, a składa się z pokrycia (dachówki, blachodachówki, blachy trapezowe, blachy płaskie, rynny , folie, styropian), podkładu pod nie oraz konstrukcji nazywanej więźbą, rozwiązywaną w formie różnych systemów konstrukcyjnych. Zarówno te systemy, jak i ich elementy nie posiadają w Polsce jednolitego i jednoznacznego słownictwa terminologicznego.
Drewno jeszcze przed obróbką nazywano budulcem i dzielono go na trzy grupy, których nazwy zestawiam wg autorów. Wyróżnia się przede wszystkim:
A. Drewno grube, ekstra i pospolicie grube drzewo, wielki budulec.
B. Drzewo krokwiowe, średnie drzewo, budulec średni.
C. Drzewo ryglowe, małe drzewo, budulec mały.
Dzisiaj wszystkie elementy drewniane nazywamy tarcicą. Wśród tych konstrukcyjnych rozróżniamy belki, krawędziaki i bale (w okresie międzywojennym krawędziaki nazywano kantówkami). Elementy największe i tylko te jeszcze niewbudowane należy nazywać belkami (dawniej balkami). Tym samym terminem, ale z przymiotnikiem, określamy belki wbudowane: jako belki wiązarowe lub belki stropowe. Inne elementy, jako wbudowane z krawędziaków, przybierają nazwy w zależności od przeznaczenia, np. krokwie, jętki itp. Stąd nie możemy belką nazwać bierwion ścian wieńcowych lub elementów więźby o mniejszych przekrojach, jak na przykład rygli, nie mówiąc już o słupach. Opisując belki wiązarowe, stwierdzamy, czy są tarte czy ciosane i czy posiadają obliny, natomiast przy innych elementach, np. krokwiach, stwierdzamy, czy są ciosane lub tarte w całości ( z oblinami lub bez), czy też stanowią "półdrzewa" lub drzewa "krzyżowe". Współcześnie proponuję nazywać je krawędziakami połówkowymi i krawędziakami ćwiartkowymi.
Więźba dachowa Drewnianą konstrukcję dachu nazywamy więźbą dachową. Przenosi ona na podpory, poza ciężarem własnym, obciążenia pokrycie (wraz z podkładem pod nie) i śniegiem oraz parcie wiatru. Składa się ona z wiązarów (a nie więzarów; nazwa pochodzi od słowa wiązać, a nie więzać z reguły połączonych między sobą jednym z systemów usztywnienia podłużnego. W dawnych opisach oraz opracowaniach spotyka się obok terminu: "wiązar", wiązanie także określenie "kozioł", z którego dziś już należy zrezygnować, tym bardziej, iż tego terminu używa się do określenia pewnego typu konstrukcji o stolcach pochyłych.